Fanwege grut sukses krûpt Freark Smink op 'e nij yn 'e hûd fan dizze markante dûmny en spilet er oant febrewaris yn teaters troch it hiele lân. De measte foarstellingen yn it Nederlânsk, yn Fryslân ek in pear yn it Frysk. Zelle hâldt yn d Nederlânske ferzje lykwols in Frysk tintsje: de dialogen mei syn mem binne yn it stedfrysk.

Freark Smink en regisseur Hans Man in ’t Veld makken de produksje yn 2008. Der waarden twa tige suksesfolle rigen spile foar it Fryske publyk. Net yn it lêste plak fanwegen it sukses, mar ek omdat dûmny Zelle net allinne yn Ljouwert preke hat, mar ek op oare plakken yn Nederlân, is keazen foar in Nederlânsktalige toernee. Hoite Pruiksma stiet neist Freark op it poadium. Hy skreau de muzyk en bespilet twa harmoaniums. In Dúts harmoanium fan it merk Liebig en in Frâns drukwind harmoanium fan de Frânse bouwer Alexandre & Fils.

Salderie, salderij! Eindelijk! De Commissie Ter Bevordering Van Verspreiding Van Versjes Van Annie M.G. Schmidt trekt door het land om een theatrale stamppot te maken. Commissieleden Koos en Klaas prakken spoken en sproeten, fluitketeltjes, een groot aantal tantes en royalty tot één Grote Pan met Poëzie. Met hen zeggen wij: Hoerakatee, én schep nog maar eens op! Want hoeveel woorden ken/kan/kun jij eigenlijk in het Nederlandsch?

Regisseur Bram de Goeij maakt ontroerende, komische  voorstellingen voor volwassenen vanaf 6 jaar. In z’n werk combineert hij verschillende speelstijlen: slapstick, melodrama, absurdisme, komedie, mime, comedia dell’ arte en variété theater.

Grutte húshâldingen, minne tiden. In tiid fan bikkels en bittere romantyk. Wrotte, bealgje en hongerlije. Dochs hâldt elk de kop der foar. Jelle sjocht kâns om te ûntkommen oan de werklikheid troch op it keatsfjild in striid út te fjochtsjen. Hy leveret striid, om kening fan it spul te wurden en de sulveren bal te winnen.

Dizze boartlike foarstelling fol passy en fjoer wurdt de hiele krystfakânsje spile en is, sa’t Nynke van Hichtum skreau, geskikt foar in elk fan 8 oant 108. Regisseur Bruun Kuijt (Wát in teater!, It mirakel van Hansje Brinker) lûkt dy mei fan spul nei werklikheid, fan it ferline nei it hjoed en fan it fêstsitten yn ellinde nei kânsen dyst pakke kinst! Net seure, mar dwaan!

Op syn ‘eigen wize’ fertelt akteur Jan Arendz oer syn hast-nammegenoat, de skriuwer Jan Arends. En hy rekket mei him yn petear. Jan Arendz giet op syk nei Jan Arends. Hie Jan Jan helpe moatten? Hat Arendz ek wol wat fan Arends? En fansels krûpt er yn de hûd fan de skriuwer, om syn gedichten foar te dragen en de rânen fan Arends’ siel te ûndersykjen.

Jan Arends wie skriuwer, reklameman en húsfeint, ûnder lêzers bekend fan syn ferhalebondel Keefman (1972). Arends hat ek in beheind tal gedichten publisearre. In grut part fan syn libben hat er yn psychiatryske ynrjochtingen trochbrocht; hy makke sels in ein oan syn libben.

Yn ‘e maitiid fan 2010 brûst it yn Fryslân! Dan komt Tryater mei it rûnreizigjend festival It Brûst. We dogge njoggen plakken oan, ferspraat oer de provinsje. Tryaterfoarstellingen, muzyk, ferdjipping, iten, drinken en feest. Der is fan alles te rêden!

Amateurarcheolooch Deks ûntdekt by opgravingen resten fan in foarhistoarysk bist, de kaakbonke fan in Diplodocus. De fynst fan dizze dinosaurus set it doarp op ‘e kop.  Der dûkt in projektûntwikkelder op, dy’t fertelt fan syn plannen om in dinopark by it doarp te bouwen.

Der komme gearkomsten mei doarpsbewenners dy’t lûdop dreame fan in protte jild… Elkenien krijt de gelegenheid om syn of har sechje te dwaan. Kleurich en krûdich. Foar en tsjin.

Tom Lanoye, op dit stuit miskien wol de populêrste skriuwer yn Flaanderen, tekenet yn dit stik in tal typyske situaasjes. Hy hat it ferhaal in ûnferwachte struktuer jûn: it stik wurdt achterstefoaren spile.

MOOF is it dynamyske ferhaal oer de ûndergong fan in idoal, fan in held. In Grykse trageedzje troch de eagen fan no. En wy kinne live meigenietsje. Bêste stik oait!

Tink dy ris yn: hast hege need, mar sitst nei in foarstelling te sjen. Dan moast wachtsje. Tryater komt mei in foarstelling dêr’tst net by hoechst te wachtsjen. Kinst gewoan gean. Of miskien moatst al even wachtsje, want miskien komt der nóch in plas... De foarstelling follet de tiid tusken de iene en de oare plas.

Wachtsje is in gek begryp foar beukers. Want se wachtsje wat ôf; op in jierdei, op freontsjes dy’t te boartsjen komme, op it grut wurden. Altyd mar wachtsje, wylst tiid har noch neat seit. Goed besjoen bestiet der eins hielendal gjin wachtsjen foar bern. Want is it noch wachtsjen op it momint datst al wer mei hiel wat oars dwaande bist en fergetten bist wêrst ek al wer op sietst te wachtsjen?

De duvel komt der oan! Mei syn gefolch. Se brâne deryn en de oarder fan it deistich libben wurdt op ‘e kop setten. It sil noait mear wurde sa’t it wie. Amtners, skriuwers, keunstners, se krûpe allegear troch it stof fan de burokrasy. Mar Margarita, as inkeling dy’t de oare kant út sjocht, komt der goed foar wei. Sy nimt de master mei. Dêr, op it paad fan de duvel, dêr leit de útdaging, de passy en de leafde. It wiere aard fan de minsk komt nei boppen en dat liket net iens sa raar.

Michail Boelgakov (Kiev, 1891 - 1940) skreau syn masterwurk yn de lêste jierren fan syn libben. De tragyk fan syn lân spegele yn syn persoanlik libben as skriuwer sûnder frijheid fan skriuwen. It boek waard yn 1966 foar’t earst útjûn yn it Westen. It makke him wrâldferneamd. Master en Margarita is in satirysk ferhaal, mei in politike, ekonomyske, sosjale en kulturele kontekst. Boelgakov beskriuwt absurde situaasjes en boartet mei werklikheid en fiksje.